158

บทที่ 159 มีความเสี่ยงที่จะรอดชีวิตไหม【งานเลี้ยงตะกละ】

ยังถามไม่ทันได้คำตอบ

เหวินซีตั้งใจรอให้มนุษย์กระต่ายงูเล่าต่อ แต่ทันทีที่ประตูเปิดออก กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นก็พุ่งปะทะหน้า อีกฝ่ายจึงหุบปากทันที แววหวาดกลัววาบผ่านดวงตา

...ดูท่าคงไม่พูดแล้ว

“ออกไปกันเถอะ” เหวินซีก้าวออกไปก่อน

แสงในโถงหลักมืดกว่าทางเดิน โคมระย้าสีเลือดบนเพดานทอดเงาด่างพร้อยลงมา พรมกำมะหยี่สีแดงหม่นบนพื้นดูดกลืนเสียงฝีเท้าเอาไว้ นักพนันมีน้อย และเงียบกว่าชั้นล่างกับชั้นสองมาก

เหวินซีกวาดตามองรอบ ๆ มนุษย์กระต่ายงูหัวไวมาก เพียงมองก็รู้ว่าเธอกำลังหาอะไร จึงรีบขยับเข้ามาประจบ “คุณกำลังมองหานักพนันมนุษย์หมาป่าที่ขึ้นมาชั้นสามเมื่อครู่ใช่ไหมครับ?”