157

บทที่ 158 ซวยจนหมดเนื้อหมดตัว【งานเลี้ยงตะกละ】

ยังไม่ทันได้ถามต่อ

เหวินซีตั้งใจรอให้มนุษย์กระต่ายงูพูดต่อ แต่ทันทีที่ประตูเปิดออก กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นก็พุ่งเข้าใส่จนอีกฝ่ายหุบปากทันที แววหวาดกลัววาบผ่านดวงตา

...ดูท่าคงไม่พูดแล้ว

“ออกไปกันเถอะ” เหวินซีก้าวออกไปก่อน

ชั้นสามแตกต่างจากสองชั้นล่างที่ตกแต่งอย่างโอ่อ่าอลังการ แต่กลับมีสไตล์ใกล้เคียงกับชั้นสี่มากกว่า ทั้งสองเดินผ่านโถงทางเดินสลัวเข้าไป ด้านข้างแขวนกรงเหล็กเรืองแสงไว้เป็นแถว ภายในมีดวงวิญญาณแขนขาขาดลอยละล่องอยู่ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น เผยดวงตาขุ่นมัว

เหวินซีสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ก้าวออกจากลิฟต์พลางถามว่า “พวกนี้คือคนที่เสียชิปจนหมดใช่ไหม?”