098

บทที่ 99 จ้างงาน? กลายเป็นภูติตัวจิ๋วเสียอย่างนั้น

เหวินซีส่งสัญญาณให้ซีเหวินนั่งลง แล้วเดินวนรอบตัวเขาหนึ่งรอบ

ซีเหวินนั่งลงบนโซฟาอย่างเชื่อฟัง วางมือทั้งสองไว้บนหัวเข่า แล้วเงยหน้ามองเธอ

แม้เมื่อครู่การรับมีดผลไม้จะคล่องแคล่วมาก น้ำเสียงตอนทักทายก็ดูมีชีวิตชีวา แต่แววตากลับยังดูเหม่อลอยอยู่บ้าง ราวกับหุ่นยนต์ที่ยังไม่ได้เสียบปลั๊ก

เหวินซีขมวดคิ้ว แล้วยื่นมือไปโบกต่อหน้าซีเหวิน

ดวงตาของซีเหวินกลอกตามนิ้วมือ แต่จุดโฟกัสของรูม่านตากลับคลาดไปนิดหน่อยเสมอ

“ไม่ถูกต้องแฮะ”

เหวินซีถอยหลังครึ่งก้าว ก่อนชัก [ดาบเดี่ยวคมสองด้าน] ออกมาอย่างรวดเร็ว ความระแวดระวังผุดขึ้นในใจ