092

บทที่ 93 หลอกเชือดหมู? โชคดีหล่นจากฟ้า【เหมืองทองคำ】

“ฝึกพิเศษ?”

เหวินซียืนขึ้น ก่อนจะกวาดสายตามองทั้งสองคนด้านหลังที่กำลังตกตะลึง แล้วเอ่ยอย่างระแวดระวังว่า

“ฉันไม่ไปหรอก ฉันทำได้ด้วยตัวเอง...”

มิ่งโฝวเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง นิ้วมือที่ปลอมแปลงเป็นมือมนุษย์ใต้เสื้อคลุมยกขึ้น เหวินซีรู้สึกเพียงเสียงหึ่งดังขึ้นข้างหู

เมื่อเสียงหึ่งหายไป สภาพแวดล้อมโดยรอบก็มืดมิดอย่างยิ่ง อีกทั้งเธอยังสัมผัสได้ราง ๆ ว่าในพื้นที่มืดมิดแห่งนี้ เหลือเพียงเธอกับมิ่งโฝวเท่านั้น

อีกสองคนไม่อยู่แล้ว

"ดวงดาว" ส่องสว่างขึ้น รอบข้างกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง

มิ่งโฝวยืนอยู่ตรงหน้าเธอ