014

บทที่ 14 กวาดล้างทั้งตึก! อพยพฉุกเฉิน

“กลิ่นคาวเลือดมาจากไหน?”

เหวินซีขมวดคิ้วกะทันหัน สายตามองทะลุม่านฝนไปยังชุมชนข้าง ๆ ร่างหนึ่งที่สวมเสื้อกันฝนสีเหลืองกำลังกางร่ม เข้า ๆ ออก ๆ อยู่หน้าประตูทางเข้าตึกหมายเลข 3

คนคนนั้นห่อตัวมิดชิด ทุกครั้งที่ออกมาก็อุ้มกล่องกระดาษไว้ในอ้อมแขน การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วเหมือนกำลังขนของบ้านตัวเอง

ผิดปกติเกินไป

คนปกติไม่มีทางกล้าสัมผัสฝนดำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเดินอาด ๆ แบบนี้

เหวินซีหรี่ตา ซ่อนถุงบรรจุศพไว้ในพุ่มไม้เขียวริมทาง กำมีดฟันแน่นแล้วลอบเข้าไป

กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ

หน้าประตูทางเข้าตึกหมายเลข 3 ของเหลวสีแดงคล้ำกำลังซึมออกมาจากร่องขั้นบันได จับตัวบนพื้นน้ำแข็งเป็นรูปร่างคล้ายปะการังอันน่าสยดสยอง