013

บทที่ 13 ลงมือสังหารอีกครั้ง

“ที่รัก...พวกเราทำแบบนี้จะดีจริง ๆ เหรอ?”

ดวงตาของเหวินซีหมุนวูบ เธอได้ยินเสียงผู้หญิงที่จงใจลดเสียงต่ำดังมาจากนอกประตูที่เก็บเสียงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย:

“ไม่อย่างนั้นพวกเราเคาะประตูคุยกันก่อนดีไหม ถ้าพังประตูเข้าไปเลย จะมากเกินไปหรือเปล่า...”

“เลิกพูดไร้สาระ! พวกเราไม่มีทองคำ หรือจะรอหนาวตายจริง ๆ? ดูจากปริมาณการซื้อขายในกลุ่ม ผู้หญิงคนนี้อย่างน้อยก็ต้องกักตุนผ้าห่มไว้หลายร้อยชุด! กว่าฉันจะสืบจากกลุ่มเจ้าของห้องพักจนรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนได้ จะมาถอยตอนนี้ทำไม?”

ผู้ชายพูดเสียงห้าว เสียงเหล็กงัดประตูเสียดสีกับกลอนดังราวกับเล็บขูดแก้วหู

“ขอแค่พวกเราได้เสบียงของเธอ วันสิ้นโลกบัดซบนี่ก็จะผ่านไปได้ เดี๋ยวฉันจับเธอไว้ เธอฟันหัวเธอเลย! ตายทีเดียวจบ ไม่มีปัญหา!”