ตอนที่ 153 ของมีค่าอะไรฉันก็ให้คุณได้หมด

ตอนที่ 153 ของมีค่าอะไรฉันก็ให้คุณได้หมด

สายตาสุดท้ายของเวินเหยาหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่จากพื้นจรดเพดาน อาจเป็นเพราะความแตกต่างของอุณหภูมิภายในและภายนอก ตอนนี้บนกระจกจึงมีฝ้าไอน้ำเกาะอยู่ และบนฝ้าไอน้ำที่ทับซ้อนกันนั้น มีรอยฝ่ามือสองรอยปรากฏให้เห็นอย่างเลือนราง

ทันใดนั้น ความทรงจำที่แตกกระเจิงและยุ่งเหยิงก็แวบเข้ามาในหัวของเธอ...

เวินเหยาหน้าแดงขึ้นมาทันที

เมื่อคืนนี้ตั้งแต่โซฟาไปจนถึงเตียง จากเตียงไปจนถึงพรมข้างหน้าต่างบานใหญ่ มันเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งแสงอาทิตย์สาดส่อง พออาบน้ำเสร็จแล้วนอนหลับไปอีกตื่น ฟ้าก็เกือบจะมืดแล้ว...

น่าอายเกินกว่าจะนึกย้อนกลับไป