กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 152 รักฉันให้มากกว่านี้อีกสักนิด
เวินเหยาอดไม่ได้ที่จะอึ้งไป “...” ปฏิกิริยาตอบสนองของผู้ชายคนนี้ มันช้าเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
ริมฝีปากของจี้หมิงเฉินแนบชิดกับริมฝีปากของนาง ในยามที่คลอเคลียกัน ทุกคำพูดที่เอ่ยออกมาล้วนเป็นจุมพิตที่อ่อนโยนและโหยหา “พูดสิ”
ขนตาของเวินเหยาสั่นไหวเล็กน้อย แววตางดงามทอดมองลงต่ำ สายตาหยุดอยู่ที่ปกเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยับยู่ยี่เล็กน้อยของอีกฝ่าย รวมถึงผิวพรรณที่โผล่พ้นออกมาให้เห็นรำไร
การกระตุ้นทางสายตาและสัมผัสซ้อนทับกัน...
เซ็กซี่เหลือเกิน...
สมกับเป็นปีศาจจิ้งจอกจำแลงกายมาจริง ๆ...
เรียกได้ว่า ทุกที่ทุกเวลา ทุกวินาที เขาสามารถล่อลวงให้นางตกต่ำลงได้เสมอ