กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 127 ฉันจะอยู่ต่อ พวกคุณเข้าไปในห้องนิรภัยเถอะ
ลั่วเสวียนซิงก้มหน้ามองดูแวบหนึ่งแล้วอธิบายว่า “เผลอถูกบาดน่ะ ไม่ได้ถูกข่วนหรือกัดมา...”
“แต่บาดแผลของคุณเปื้อนเมือกสีน้ำเงินนั่น” โอวชิงเหิงกล่าว
เวินเหยากำลังประคองลั่วเสวียนซิงเดินไปทางห้องนิรภัย เมื่อได้ยินเช่นนั้นฝีเท้าก็ค่อย ๆ หยุดลง
เมื่อครู่ไม่ได้สังเกต พอเวลานี้ก้มลงมองดูชัด ๆ ถึงพบว่าเสื้อผ้าที่แขนขวาของเธอถูกฉีกขาด เผยให้เห็นบาดแผลฉกรรจ์ที่เลือดไหลซึมออกมาหลายแห่ง