กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 126 สิ้นหวังแล้ว สัญญาณทั้งหมดขาดหายไปสิ้น
เรือโดยสารสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้ง เสียงปืน เสียงผู้คน และเสียงคลื่นทะเลรอบด้านดังโถมเข้ามาประหนึ่งกระแสน้ำ
โอวชิงเหิงกระชับทวนในมือแน่น “พวกเราออกทะเลมาก็หลายครั้ง ครั้งนี้น่าจะเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดแล้ว……”
ลั่วเสวียนซิงกุมมือเวินเหยาไว้ เดิมทีเธอตั้งใจจะปลอบใจให้เด็กสาวอย่าได้กลัว แต่เมื่อหันกลับไปกลับพบเพียงแววตาที่สงบนิ่งเกินคาดของอีกฝ่าย
สายลมเย็นเยียบพัดผ่านเส้นผมอันอ่อนนุ่มของเวินเหยา ในดวงตาสวยคู่นั้นมีความสงสัยและความหวาดกลัวอยู่บ้าง ทว่าส่วนใหญ่กลับเป็นความสงบนิ่ง……