กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 101 ฉันไม่เหมือนใคร
หลังจากผ่านเหตุการณ์ในช่วงเช้ามืดมา เวินเหยารู้สึกไม่สงบใจอยู่นาน เธอเข้าห้องไปอาบน้ำแล้วนั่งเหม่ออยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือนานมาก จนกระทั่งฟ้าสว่างจ้า เธอถึงเพิ่งนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงรีบร้อนออกจากห้องลงไปชั้นล่าง
เธอไปยืนอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วยชั้นสามครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตรงไปยังห้องอาหารชั้นสอง เวลานี้เป็นเวลาอาหารพอดี ห้องอาหารจึงเต็มไปด้วยผู้คนและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดังระงม
บุคลากรภายในฐานที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยมาตลอด สองวันนี้กลับแตกตื่นราวกับชีวิตที่ราบเรียบและน่าเบื่อกำลังจะถูกบางอย่างทำลายลง มีทั้งคนที่ตื่นเต้น หวาดหวั่น หวาดกลัว และเฝ้ารอคอย...