กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 100 ฉันเดิมพันถูก
เวินเหยาตื่นตระหนกไปชั่วขณะเมื่อได้ยินเสียงดังสนั่นนั้น เธอตระหนักถึงทิศทางที่เหตุการณ์กำลังดำเนินไป ความหวาดกลัวและความเขินอายจึงถาโถมเข้ามาในภายหลัง
ราวกับเพิ่งตื่นจากความฝัน เธอผลักจี้หมิงเฉินออกอย่างแรง จากนั้นรีบพลิกตัวลงจากเตียงผู้ป่วยของชายหนุ่ม แล้วใช้แขนเสื้อปิดปากวิ่งหนีไปที่ประตูห้องเพื่อเปิดออก
ตี๋ต้าหู่เห็นเธอเข้าก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขาหัวเราะร่าพลางถามว่า “คุณหนูเหยา คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ?”
เวินเหยาจะยังมีกะจิตกะใจตอบคำถามนี้ได้อย่างไร อารมณ์สับสนวุ่นวายต่าง ๆ นานาถาโถมเข้ามาในใจ ทำให้เธออับอายจนไม่สามารถเผชิญหน้ากับใครได้เลย