ตอนที่ 73 นางเป็นเพียงกายปุถุชน มิใช่อริยะ

ตอนที่ 73 นางเป็นเพียงกายปุถุชน มิใช่อริยะ

ตอนที่เวินเหยาเดินออกจากประตูคฤหาสน์ปราสาท ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี นางเดินออกไปอย่างเลื่อนลอย เหมยหยาซาเรียกนางถึงสามครั้ง นางถึงได้หันกลับมาอย่างงุนงง

เหมยหยาซาเหลือบมองใบหูที่แดงก่ำของเด็กสาวอย่างครุ่นคิด แต่นางก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงอธิบายว่า “วันนี้หัวหน้าหน่วยเหอมีธุระ ฉันกับต้าหู่เลยมาส่งเธอที่ค่ายฝึกแทน”

เวินเหยาพยักหน้าแล้วขึ้นไปนั่งเบาะหลังของรถ

เมื่อรถเคลื่อนตัว นางก็กดกระจกลง ปล่อยให้ลมเย็นยามเช้ามืดพัดเข้ามา หวังจะใช้มันสงบความรู้สึกผิดปกติที่อัดแน่นอยู่ในใจและสมอง

แปลกจริง ๆ……