กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 72 กอดอีกสักพักเถอะ
จี้หมิงเฉินไม่ได้สนใจผ้าห่มบนตัว ดวงตาคู่หนึ่งที่ราวกับมีตะขอเกี่ยวเงยขึ้น มองสตรีผู้แสนอ่อนโยนที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นในอาณาเขตพลังส่วนตัวของเขา...
มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย แสร้งทำเป็นเอ่ยทักอย่างไม่ทิ้งร่องรอยว่า “ยืนอยู่ที่หน้าประตูมาสองนาทีสามสิบหกวินาทีแล้ว ในห้องโถงนี้มีอะไรน่าดูนักหรือ ถึงทำให้คุณหนูเวินของผมหยุดยืนอยู่ตรงนี้นานขนาดนี้?”
“...” สรุปคือเขาไม่ได้หลับไปเลยใช่ไหม?
เวินเหยารู้สึกตัวว่าถูกหลอก รีบหันหลังกลับทันที แต่สร้อยข้อมือที่ข้อมือกลับถูกอะไรบางอย่างดึงไว้ พอหันกลับไปดูก็พบว่าเป็นนิ้วของชายหนุ่มที่เกี่ยวสร้อยข้อมือของเธอไว้ รั้งฝีเท้าของเธอเอาไว้ดื้อ ๆ