017

บทที่ 17 วาทศิลป์ลิ้นทอง

เมื่อเห็นว่าจางเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง แต่พุ่งเข้ามาตรง ๆ พวกยามของค่ายโจรลมดำก็รีบตะโกนลั่น

“มีคนบุกค่าย! มีคนบุกค่าย!”

“พลธนู! พลธนู! ยิงเลย! อย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้!”

ทันใดนั้น ฝนลูกธนูก็โปรยลงมาจากฟ้า

“ปัก! ปัก! ปัก!”

ลูกธนูพุ่งชนร่างคนกระดาษแล้วเด้งกระดอนออกไป

พวกโจรเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความไม่อยากเชื่อ

“เกิดอะไรขึ้น? ลูกธนูยิงไม่เข้าเลย หรือว่าจะเป็นปีศาจ!”

ไม่นาน พวกเขาก็มองเห็นรูปร่างของผู้บุกรุกได้ชัด