014

บทที่ 14 คนอาจไม่คิดทำร้ายเสือ แต่เสืออาจคิดกินคน

“ท่านราชาแห่งขุนเขา สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว พวกเราไปไม่ได้!”

บัณฑิตตัวสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“เจ้ากล้าหลอกข้าหรือ?!”

ปีศาจเสือคำรามด้วยความโกรธ

สำหรับคนทั่วไป เสียงนั้นเป็นเพียงเสียงคำรามของเสือ

แต่มีเพียงเหล่าภูตผีเท่านั้นที่เข้าใจความหมาย

ร่างของบัณฑิตอ่อนยวบลงทันที เขาคุกเข่าลงกับพื้นพลางร้องขอชีวิต

“ท่านราชาแห่งขุนเขา โปรดระงับโทสะ!”

“ข้าน้อยจะกล้าหลอกลวงท่านได้อย่างไร?”