009

บทที่ 9 ภูตผีและความหนาวเหน็บ

แม้ดินบนหลุมศพจะแข็งกระด้าง แต่ต่อหน้าหุ่นกระดาษแล้ว มันเปราะบางราวกับเต้าหู้

ยิ่งไปกว่านั้น หุ่นกระดาษไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่ต้องพักผ่อน ทำให้ความคืบหน้าในการขุดรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

มือของพวกมันราวกับพลั่ว

ดินปลิวกระจายไปทั่วทุกทิศ

ไม่นาน หลุมศพก็ถูกขุดออกไปกว่าครึ่งแล้ว

แต่เรื่องราวย่อมไม่ราบรื่นตลอดไป

“วู้วว~”

ลมหยินเย็นยะเยือกพัดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หุ่นกระดาษราวกับไม่รู้สึกอะไร ยังคงก้มหน้าขุดดินต่อไป เพราะนายของพวกมันยังไม่ได้สั่งให้หยุด