กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
หยางลี่ลี่พูด “ใช่ค่ะ ฉันมองเห็นไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่เสี่ยวเฮ่อสัมผัสไวและมีลางสังหรณ์ดีกว่าฉันมาตลอด เขาพูดแม่นอยู่แล้ว”
เสี่ยวเฮ่อยิ้มแหย “ผมก็แค่บังเอิญมองเห็นเป็นบางครั้งน่ะครับ อีกอย่างผมไม่รู้อะไรสักอย่าง ถ้าวันนี้พี่ไม่มา ที่บ้านเราก็ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง ผมต้องขอบคุณพี่จริงๆ ครับ”
ผมมองพวกเขาทั้งสองคนอีกครั้ง จู่ๆ ก็พลันเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา
แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร เหล่าเซียนก็พากันกลับมาเสียก่อน
ฉางเทียนหลงเข้ามาหาผมเป็นคนแรกและเอ่ย “ที่แท้ก็เป็นงูดำตัวใหญ่ อิทธิฤทธิ์วิชาไม่เลวเลยทีเดียว แต่ดันปล่อยให้มันหนีไปได้”