เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
สรุปก็คือ ทั้งสามคนเดินจากไปด้วยความเคารพเลื่อมใสอย่างเต็มเปี่ยม ท่าทางการเดินยังดูระแวดระวังเจียมเนื้อเจียมตัว ราวกับเด็กประถมที่อยู่ต่อหน้าคุณครูไม่มีผิด
ผมยอมรับว่าตอนนั้นก็แค่อยากเก๊กเท่ไปอย่างนั้นเอง แต่สิ่งที่พูดออกไปก็ไม่ใช่เรื่องที่กุขึ้นมามั่วซั่ว ล้วนเป็นสิ่งที่ผมสัมผัสและตกผลึกได้ระหว่างนั่งสมาธิในแต่ละวันทั้งสิ้น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอิทธิพลจากเรื่องเมื่อตอนกลางวันหรือเปล่า คืนนั้นตอนที่นอนหลับ น่าจะช่วงเช้ามืดที่ฟ้าใกล้สว่าง ผมก็ฝันไปเรื่องหนึ่ง
จะว่าไปก็ไม่ใช่ความฝันเสียทีเดียว เพราะรู้สึกเหมือนว่าตัวเองตื่นแล้ว แต่ก็ยังตื่นไม่เต็มตา
ผมมองเห็นดาวเคราะห์ดวงหนึ่งลอยคว้างอยู่กลางความเวิ้งว้างว่างเปล่า มีร่างขนาดยักษ์มหึมายืนอยู่ข้างๆ คอยก้มลงมองดูดาวดวงนั้น