บทที่ 371 แย่งชิงธูปควัน

จากนั้นผมก็ลากหม่าอวิ๋นเฟิงไปที่ร้านของเขา แน่นอนว่าไม่ใช่ร้านเล็กๆ แถววัดจี๋เล่อ แต่เป็นร้านเก่าของจางต้าเซียนแถวห้างสอง

เนื่องจากหม่าอวิ๋นเฟิงถูกสั่งปิดตำหนัก ร้านนั้นจึงปิดร้างมานานมาก ข้าวของหลายอย่างถูกเขาย้ายไปไว้ฝั่งวัดจี๋เล่อ ที่นี่เลยกลายสภาพเป็นโกดังเก็บของไปแทน

แต่มันก็มีข้อดีอยู่ตรงที่ ตึกนั้นเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของจางต้าเซียน หม่าอวิ๋นเฟิงจึงไม่มีภาระค่าเช่า อยากเปิดก็เปิด ไม่อยากเปิดก็ปล่อยทิ้งไว้

อย่างไรเสียจางต้าเซียนก็ถูกตัดสินจำคุก คงไม่ได้ออกมาแล้ว อีกทั้งเธอก็ไม่มีลูกเต้า บ้านหลังนี้จึงตกเป็นของหม่าอวิ๋นเฟิงไปโดยปริยาย นอกจากขายไม่ได้แล้ว นอกนั้นจะทำอะไรก็ย่อมได้ตามใจชอบ