บทที่ 369 สถานสงเคราะห์เซียนและภูตผี

ป้าสะใภ้หูบอกว่า "เธออย่าเห็นว่าสำนักชูเต้าของฉันมีองค์เทพเยอะ รับสารพัดอย่างแล้วคิดว่าจะวุ่นวายนะ ไม่วุ่นวายเลยสักนิด เพราะตอนนี้ฉันทำเพื่อสะสมกุศลบารมีล้วนๆ นี่เป็นหน้าที่ที่องค์เทพกับยมโลกมอบหมายมา อายุขัยในโลกมนุษย์ของฉันมันหมดไปตั้งนานแล้ว โรคหัวใจกำเริบจนตายไปตั้งหลายรอบ แต่ยมโลกไม่ยอมรับ องค์เทพก็ยื้อฉันกลับมาจนได้ ไม่มีทางเลือกจริงๆ อยากตายยังตายไม่ได้เลย"

ผมอดทึ่งในใจไม่ได้ ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ จากนั้นผมก็มองผังสำนักถางตานของบ้านแกอีกครั้ง แล้วเอ่ยถามว่าทำไมที่บ้านถึงรับผีญี่ปุ่นไว้ด้วย เพื่อสร้างบุญกุศลเหมือนกันหรือเปล่า

คำถามนี้ผมไม่ได้มีเจตนาจะจับผิดแม้แต่น้อย ถามเพราะความสงสัยล้วนๆ

แม้บนผังสำนักถางตานของป้าสะใภ้หูจะมีผีญี่ปุ่นอยู่ แต่ผมเชื่อว่าแกต้องมีเหตุผลและความจำเป็นแน่นอน