บทที่ 368 ผีสาวขึ้นทำเนียบ

หลักการนี้พอพูดให้ทะลุปรุโปร่งแล้วก็เข้าใจง่ายมาก หากในสำนักชูเต้าแห่งหนึ่งมีเคราะห์แค้นของเซียนงูหรือผีพยาบาทอยู่เพียงตนเดียว นอกนั้นเป็นเซียนฝ่ายธรรมะทั้งหมด แบบนี้กลับจะยิ่งสร้างความปั่นป่วนได้ง่ายกว่า เซียนฝ่ายธรรมะพวกนั้นอาจจนปัญญาจะรับมือกับมัน ทำได้แค่เตะโด่งมันออกไป แต่แทบจะปราบไม่ได้เลย

ยกตัวอย่างเช่นในนิยายกำลังภายใน สำนักที่มีแต่คนดีล้วนๆ หากมีคนชั่วโผล่มาสักคน ย่อมสร้างความฉิบหายวายป่วงให้ทั้งสำนักได้ไม่น้อย

เพราะทุกคนต่างเป็นคนดี มีกฎระเบียบประจำใจ ไม่ยอมลงมือเหี้ยมเกรียม ทำอะไรก็มีขอบเขต คนชั่วจึงยิ่งเหิมเกริม ส่วนคนดีนอกจากขับไล่มันออกจากสำนักแล้ว แทบไม่มีใครยอมลงมือฆ่าแกง