บทที่ 346 โลกน้ำแข็งและหิมะกับบริการครบวงจร

อันที่จริง คราวนี้จะช่วยให้ตาเฒ่ากลับเข้าทะเบียนสำเร็จจนมีเงินใช้มีที่อยู่ได้ราบรื่นหรือไม่ ในใจผมก็ไม่มั่นใจเท่าไรนัก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ผมจัดการเรื่องพรรค์นี้

เอาเถอะ ถึงอย่างไรผมก็เขียนใบฎีกาไปอย่างชัดเจน ของก็ส่งไปให้อย่างครบถ้วน บ้านช่องก็มีแล้ว เสื้อผ้ากางเกงก็พร้อม ที่เหลือก็คงต้องแล้วแต่บุญแต่กรรมของตาเฒ่าคนนั้นแล้ว

พอกลับถึงบ้าน ศิษย์พี่ใหญ่ยังสงสัยไม่หาย เขาถามว่า "ของที่นายเผาไปรวมถึงตำลึงทองพวกนั้น กองพะเนินเป็นภูเขาลูกย่อมๆ องค์เทพจะขนลงไปได้ยังไงกัน"

ผมบอกว่า "องค์เทพท่านก็มีรถเหมือนกัน เพียงแต่ถ้าองค์เทพไม่อนุญาต ต่อให้เป็นฉันก็มองไม่เห็น"

ศิษย์พี่ใหญ่ส่ายหน้า บอกว่าเขาก็มองไม่เห็นเหมือนกัน

ผมเลยบอกว่า "นั่นก็ถูกแล้ว ถ้าขืนอะไรๆ ก็ให้นายเห็นหมด องค์เทพของฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันล่ะ"