บทที่ 344 ลบชื่อจากทะเบียนสามภพ

แม้ภาพในยมโลกจะเลือนรางไปบ้าง แต่โดยรวมก็ยังพอมองออกชัดเจน กระทั่งไฝบนหน้าของชายชรา ผมยังมองเห็นเลย

ครู่หนึ่ง ภาพในหัวก็ค่อยๆ พร่ามัวและจางหายไป ผมลืมตาขึ้นแล้วผ่อนลมหายใจยาว

หญิงชราคนนั้นรู้ธรรมเนียมดี รีบยกชามน้ำส่งมาให้ทันที การลงไปในยมโลกต้องเดินทางไกล พอองค์เทพกลับขึ้นมาจึงต้องดื่มน้ำให้ชุ่มคอ

ผมรับมาดื่มไปครึ่งชามแล้วจึงเอ่ยปากว่า “ตาเฒ่าคนนี้ไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรอกครับ แต่กำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่ในยมโลก… ทำไมพวกคุณถึงไม่ยอมใส่ชุดศพให้เขาล่ะ ในยมโลกแกไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ มีแค่ชุดลองจอนติดตัวอยู่ชุดเดียวเอง!”