บทที่ 343 สืบเรื่องในยมโลก

คำพูดนั้นของผมทำเอาเธอถึงกับอึ้ง ยืนจ้องผมตาค้าง “นะ…นายไปกินข้าวกับใคร ใครกินแผ่นแป้งห่อผัดเส้นมันฝรั่งตั้งสิบแผ่น?”

ผมตอบอย่างรำคาญใจ “ก็แม่เธอไง หวังหมู่เหนียงเหนียง”

เธอยังคงตามไม่ทัน ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้ถามขึ้น “แม่ฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ผมสวนกลับ “แม่ตัวเองมาตั้งแต่เมื่อไหร่ยังไม่รู้ แล้วยังกล้าอ้างว่าเป็นลูกในไส้อีกเหรอ ลูกสาวคนที่ห้าของหวังหมู่เหนียงเหนียงเนี่ยนะ ฝันเอาหรือไง?”

พอได้ยินแบบนั้น เธอก็เชิดคอขึ้นเถียง “ฉันเป็นลูกแท้ๆ อยู่แล้ว นายพูดถูก ฉันฝันเอาจริงๆ แต่นั่นเสด็จพ่อมาบอกในฝันต่างหาก แล้วมันจะผิดไปได้ยังไง!”

“แล้วเสด็จพ่อของเธอคือใครล่ะ?”