บทที่ 341 นางฟ้าจุติลงสู่แดนดิน

ผมยิ้มพลางเอ่ยถาม “พี่อยากกินอะไรก็บอกมาตรงๆ เถอะครับ เดี๋ยวผมสั่งให้”

พี่สาวคนนั้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เอาผัดมันฝรั่งเส้นสักจานก็พอแล้ว ฟันแม่ไม่ค่อยดี อย่างอื่นเคี้ยวไม่ไหว”

ผมจึงพูดว่า “งั้นเอาผัดหมูเส้นซอสปลากรอบอีกจานด้วยแล้วกัน อันนั้นก็เคี้ยวง่ายเหมือนกัน”

ศิษย์พี่ใหญ่หันไปเรียกพนักงานเพื่อสั่งอาหาร ผมจึงหันไปถามพี่สาวต่อ “แล้วพี่ดูออกได้ยังไงว่าสำนักไหนหลอกลวง สำนักไหนของจริง ถึงขนาดมองเห็นไอชั่วร้ายกับไอเที่ยงธรรมได้เลยเหรอ?”

พี่สาวพยักหน้า “นั่นมันเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ? ฉันมีดวงตาทิพย์ มีอะไรที่มองไม่เห็นบ้างล่ะ? ฉันจะบอกให้นะ ก็เพราะสำนักชูเต้าของเธอมันมีไอเที่ยงธรรมเปี่ยมล้น องค์เทพมั่นคงหนักแน่น ไม่อย่างนั้นฉันไม่ยอมกินข้าวของเธอหรอก”