บทที่ 338 หวังหมู่เหนียงเหนียง

แต่ยิ่งอาจารย์กั้นสารภาพมากเท่าไร ผมก็ยิ่งรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่านั้น เพราะคดีเยอะขนาดนี้ ชั่วระยะเวลาสั้นๆ คงไม่มีทางสืบสวนเสร็จสิ้นได้แน่

บางคดีก็ผ่านมาเนิ่นนานจนเกินอายุความยี่สิบปีไปแล้วด้วยซ้ำ

ผมบอกว่าตาแก่นี่เจ้าเล่ห์จริงๆ รู้ตัวว่าอย่างไรก็คงหนีความตายไม่พ้น ก็เลยยอมสารภาพเรื่องทั้งหมดออกมาเสีย ทำแบบนี้ยังพอถ่วงเวลายื้อชีวิตไปได้อีกสักปีครึ่งปี รอจนกว่าจะไต่สวนคดีทั้งหมดเสร็จสิ้น ถึงตอนนั้นเขาถึงจะต้องรับโทษประหาร

ศิษย์พี่ใหญ่ถอนหายใจ กล่าวว่าดูเผินๆ เหมือนจะสะใจดี ทว่าก็มีข้อเสียอยู่ หากรอจนเขาฟื้นตัวกลับมาได้ หรือมีคนคอยช่วยเหลืออยู่ข้างนอก ถ้าเกิดหนีไปได้ขึ้นมาก็แย่เลย