บทที่ 330 ส่งเข้ายมโลก

ที่ผมพูดแบบนี้ไม่ได้มีเจตนายกยอปอปั้น และไม่ได้แกล้งถ่อมตัวด้วย ฉูหม่าเซียนไม่ได้เล่นพวกอักขระยันต์จริงๆ แม้จะมีการเขียนยันต์อยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นยันต์อาคมทั่วไปที่ใช้กันในหมู่ชาวบ้าน เทียบไม่ได้เลยกับพวกสำนักอินซานหรือสำนักหลี่ซานอะไรเทือกนั้น

ศิษย์พี่ใหญ่พยักหน้า "เรื่องนั้นไม่มีปัญหา ในเมื่อฉันมาแล้ว ก็แปลว่าพวกเรามีวาสนาต่อกัน สวรรค์ลิขิตให้ฉันมาช่วยพวกนายเรื่องนี้ ก็ไม่มีอะไรต้องพูดมาก ยิ่งมีสายสัมพันธ์ของนักพรตหม่าอยู่ด้วย พวกเราคนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจหรอก"

พูดตามตรง ตอนไม่ได้ทำพิธี ศิษย์พี่ใหญ่คนนี้ก็ดูซื่อๆ สุภาพดีอยู่หรอก แต่พอลองได้เริ่มทำพิธีขึ้นมาเท่านั้นแหละ ให้ตายสิ เหมือนเปิดโปรโกงเลย กลายเป็นคนละคนไปจริงๆ

ถ้ามีผีร้ายโผล่มาตรงหน้าเขา ผมยังแอบกลัวเลยว่าเขาจะจับมันกินเข้าไปสดๆ