บทที่ 323 สำนักลึกลับ

ถึงได้ว่าไงล่ะ มีองค์เทพคอยช่วย ทำอะไรก็สำเร็จง่ายขึ้นเป็นเท่าตัว แม้ครั้งนี้องค์เทพจะไม่ได้ยื่นมือเข้าช่วยผมโดยตรง แต่แค่คำบอกใบ้ง่ายๆ เพียงข้อเดียว ก็ทำให้ผมตามหาตัวการเจอได้ทันที

หม่าอวิ๋นเฟิงมองหน้าผมแล้วถาม "ตกลงว่ายังไงพี่ ไอ้ไหกักวิญญาณนี่มีคนให้มา หรือพี่ไปเก็บตกมาจากข้างนอกกันแน่?"

ผมสูดปากจิ๊จ๊ะ "จะพูดยังไงดีล่ะ จะว่ามีคนให้มาก็ได้ หรือจะว่าเก็บได้ก็ไม่ผิด เรื่องนี้มันมีเงื่อนงำแปลกๆ นายมาช่วยฉันวิเคราะห์หน่อยสิ…"

ว่าแล้วผมก็ลดเสียงลง เล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบให้หม่าอวิ๋นเฟิงฟัง

แน่นอนว่าที่ผมยอมเล่าให้หม่าอวิ๋นเฟิงฟัง อย่างแรกก็เพราะเห็นว่าช่วงนี้มันค่อนข้างว่าง่าย อีกอย่างรอบตัวผมก็ไม่มีใครพอจะช่วยออกความคิดเห็นได้เลย มีมันนี่แหละที่เข้าท่าที่สุด