บทที่ 312 วัตถุนิยมวิภาษวิธี

ฟางเจี๋ยยิ้มแย้มพลางวางของลง ก่อนจะบอกผมว่าคนงานคนนั้นพ้นขีดอันตรายแล้ว คาดว่าอีกไม่กี่วันก็น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้

แถมเจ้าของงานที่จ้างพวกเขายังออกปากช่วยรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลให้ครึ่งหนึ่งด้วยตัวเองอีกต่างหาก

เรื่องนี้ทำให้ฟางเจี๋ยประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะเดิมทีไม่ได้ทำสัญญาอะไรกันไว้เลย ตอนแรกเจ้าของงานถึงกับลั่นวาจาว่า เหตุการณ์นี้เกิดจากการฝ่าฝืนขั้นตอนการทำงานของผู้รับเหมา ผู้รับเหมาจึงต้องรับผิดชอบทั้งหมด ตัวเขาจะไม่ยอมจ่ายเงินชดเชยให้แม้แต่แดงเดียว

ทว่าผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ท่าทีของอีกฝ่ายกลับพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ฟางเจี๋ยจึงยอมรับนับถือผมอย่างหมดหัวใจ ถึงได้หอบหิ้วข้าวของมาขอบคุณผมในวันนี้

ผมนำของที่เขาซื้อมาจัดขึ้นโต๊ะบูชาที่สำนักชูเต้า จากนั้นจุดธูปบอกกล่าวอัญเชิญเหล่าเซียนมารับเครื่องเซ่นไหว้