บทที่ 305 ผีอาฆาตขวางทาง

ปรากฏว่าในบ่ายวันนั้นเอง น้าถังโทรมาหาผมโดยเฉพาะเพื่อถามว่าเรื่องญาติของเขาไปถึงไหนแล้ว พร้อมกับฝากฝังให้ผมช่วยจัดการให้อย่างดี

ผมจึงเล่าความจริงไปตามตรง พอได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด น้าถังก็ถอนหายใจแล้วพูดกับผมว่า “เธออย่าไปฟังเขาพล่ามไร้สาระเลย เขาแค่ขี้เหนียว นิสัยไม่ค่อยดี เห็นท่าทางซื่อๆ เซ่อๆ แบบนั้น แต่เล่ห์เหลี่ยมเยอะจะตาย ในหมู่ญาตินี่ขึ้นชื่อเลยล่ะ”

น้าถังบอกผมว่า ญาติคนนี้รับเหมาก่อสร้างมาหลายปี อย่างน้อยๆ ก็ต้องฟันเงินไปสักแปดเก้าแสนหรือเป็นล้านหยวน ต่อให้ช่วงหลายปีนี้ดวงตก แถมเมียยังมาป่วยอีก แต่จะให้ควักเงินสักหมื่นหยวนก็ยังง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ

ผมบอกว่าใช่ ตอนเจอหน้ากันครั้งแรกดูเป็นคนซื่อๆ ที่ไหนได้กลับมาเล่นแง่กับผมเสียอย่างนั้น