บทที่ 289 ท่านปู่สามหู

พอกลับถึงบ้าน ลุงหม่ายังคงหนีบชามใบนั้นไว้ข้างตัว ผมอดขำไม่ได้พลางเอ่ยแซว "ชามผุๆ ใบเดียว ลุงยังจะถือไว้ทำไมเนี่ย"

ลุงหม่าส่งเสียงฮึดฮัด "ไม่หยิบมาก็โง่สิ ยังไงก็ไม่ได้เสียเงิน เอามาใส่อาหารให้แมวกินก็ยังดี"

พูดจบ เขาก็ไปตักข้าวก้นหม้อ หั่นไส้กรอกใส่ลงไปสองท่อน แล้วยกชามเดินไปวางไว้ใต้ชายคาจริงๆ

แถวนี้มักจะมีแมวจรจัดวิ่งผ่านไปมาบ่อยๆ ก็นับว่าได้ทำบุญทำทานไปเรื่องหนึ่ง

เหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ เมื่อเช้าไม่มีใครในพวกเราเก็บมาใส่ใจ ลุงหม่านั่งลงหยิบกระจกปากว้าอันใหม่ขึ้นมาเช็ดถู ส่วนผมก็เปลี่ยนน้ำถวายและจุดธูปให้สำนักชูเต้า