บทที่ 283 เวรกรรมแท้ๆ

ต่งเหวยรู้ตัวว่าเผลอหลุดปาก จึงรีบสั่งรปภ.ทันที "รีบค้นตัวมันเลย! เอายันต์นั่นออกมา อย่าปล่อยให้มันไปไหนเด็ดขาด เร็วเข้า!"

แต่ตอนนี้รปภ.ไม่ยอมฟังเขาแล้ว ทั้งยังพูดสวนกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "รองผู้จัดการต่ง เดี๋ยวคุณก็สั่งให้ผมไล่เขาออกไป เดี๋ยวก็สั่งไม่ให้เขาไป ตกลงจะเอายังไงกันแน่ครับ?"

ต่งเหวยตะโกนอย่างหัวเสีย "มันมียันต์ซ่อนอยู่กับตัว ค้นตัวมันออกมาสิ…"

รปภ. สวนกลับทันควัน "ล้อเล่นอะไรกัน ผมไม่ใช่ตำรวจนะ จะมีสิทธิ์อะไรไปค้นตัวคนอื่นเขา?"

ต่งเหวยยังแผดเสียงต่อ "มันอาจจะขโมยของไปก็ได้ นายเป็น รปภ. ก็ต้องค้นได้สิ!"