บทที่ 270 สำนักลงทัณฑ์ความชั่ว

เทพผู้คุมวิญญาณบรรพชนบอกให้ผมลงไปดูด้วยตัวเอง นี่ก็เท่ากับจะให้ผมลงยมโลกน่ะสิ?

เดิมทีผมก็กล้าๆ กลัวๆ กับเรื่องนี้อยู่แล้ว เพราะการลงยมโลกไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หลายคนที่ลงไปแล้วมักจะกลับขึ้นมาไม่ได้ง่ายๆ

ห่าวต้าบอกกับผมว่า มีพวกเขานำทางย่อมไม่ยุ่งยากขนาดนั้น ไม่ต้องเชิญเอ้อร์เสินและไม่ต้องสวมชุดศพ ขอแค่ผมพยักหน้า เขาก็พาผมลงไปได้ทุกเมื่อ

ถ้าเป็นแบบนั้น ฟังดูแล้วก็น่าจะปลอดภัยอยู่หรอก

ในเมื่อเทพผู้คุมวิญญาณบรรพชนให้ผมลงไปสักรอบ ย่อมต้องมีเรื่องสั่งความแน่ งั้นผมก็ทำตามที่ท่านผู้เฒ่าบอก ไปยมโลกสักเที่ยวก็แล้วกัน

ผมจึงพยักหน้าให้ห่าวต้า แต่ยังไม่ทันได้เตรียมใจ จู่ๆ สายตาก็มืดดับลง ในหัวพลันมึนงงไปหมด