บทที่ 241 ปลดปล่อยผนึก

ดูท่าทัณฑ์อัสนีบาตสายสุดท้ายนี้จะไม่ธรรมดาเสียแล้ว แม้พญามังกรชิงจะช่วยลดทอนพลังไปบ้าง ทว่าไอพลังที่แผ่ออกมากลับยิ่งน่าเกรงขามและชวนอกสั่นขวัญแขวนกว่าเดิม

ผมเองก็ตั้งสมาธิเตรียมรับมือ ปาป้ายมังกรชาดออกไปอีกครั้ง มังกรเพลิงทะยานขึ้นสู่เวหา แทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับม่านพลังนั้น

จากนั้น ทั่วทั้งผืนฟ้าก็พลันเงียบสงัด

ทุกคนต่างแหงนหน้ามองฟ้า เฝ้ารอการจู่โจมระลอกสุดท้าย

เพียงครู่เดียว สายฟ้าบนฟากฟ้าก็ฟาดเปรี้ยงลงมาอย่างกึกก้องกัมปนาท!

ทั่วทั้งฟ้าดินสว่างวาบด้วยประกายสายฟ้าที่แลบปลาบ แค่เห็นสายฟ้านี้ก็รู้ได้ทันทีว่ามันหนายิ่งกว่าสองสายก่อนหน้ารวมกันเสียอีก แถมยังสว่างเจิดจ้าจนแทบลืมตาไม่ขึ้น

ก็ไม่ได้เว่อร์ถึงขั้นหนาเท่าตึกทั้งหลังหรอกนะ แต่ก็น่าจะ… หนาพอๆ กับห้องหนึ่งยูนิตในตึกได้ล่ะมั้ง!