บทที่ 234 อัญเชิญองค์เทพ

ความรู้สึกยามองค์เทพประทับร่างช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

ความรู้สึกแรกที่แวบเข้ามาในหัวคือ ฉางเทียนหลง องค์เทพผู้คุ้มครองของผมมาถึงแล้ว!

ผมรู้สึกราวกับกลายเป็นคนละคนในพริบตา ทุกสิ่งที่ประจักษ์ตรงหน้าล้วนแปรเปลี่ยนไปจากเดิม

ผมเห็นชายชราสีหน้าเคร่งขรึมคนหนึ่งยืนอยู่ตรงมุมห้องรับแขก แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความคั่งแค้นไม่ยินยอม

ผมยังเห็นร่างจริงของเซียนหวงเกาะอยู่บนแผ่นหลังของกัวเฉวียน กรงเล็บทั้งสองข้างบีบคอเขาไว้แน่น คอยบงการร่างกายของเขาอยู่

กระทั่งด้านหลังของลุงหม่า ผมก็ยังเห็นเทพสององค์คอยติดตามอยู่ ทั้งคู่เปล่งรัศมีสีแดงคล้ำ สวมเกราะสีดำ คาดกระบี่ไว้ที่เอว สีหน้าเคร่งขรึม แววตาเย็นเยียบ