บทที่ 233 ผีเจ้ากรรมนายเวร

ภรรยาหนีกลับบ้านเดิม ทั้งคู่ต่างโกรธกันอยู่นานกว่าสองเดือนโดยไม่มีใครยอมพูดจากับใคร

ในที่สุดเขาก็ต้องยอมเป็นฝ่ายก้มหัว ไปรับตัวภรรยากลับมา

เพราะภรรยาส่งคนมาบอกข่าวว่า เธอกำลังตั้งครรภ์

นี่เป็นเรื่องมงคลใหญ่หลวง อย่าว่าแต่ยอมก้มหัวเลย ต่อให้ต้องคุกเข่าเขาก็ยอม

ปีถัดมา ภรรยาก็คลอดลูกชายตัวอ้วนจ้ำม่ำ ทุกคนในบ้านต่างยินดีปรีดา ต่างพากันพูดว่าบรรพบุรุษตระกูลกัวสำแดงปาฏิหาริย์แล้วจริงๆ

ทว่าพอเด็กค่อยๆ เติบใหญ่ ทุกคนก็เริ่มสังเกตเห็นว่า หน้าตาไม่มีเค้าความเหมือนพ่อเลยแม้แต่นิดเดียว

เสียงซุบซิบนินทาจึงเริ่มหนาหูขึ้นเรื่อยๆ บ้างก็ว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเขา เป็นแค่ลูกไม่มีพ่อ

พอนึกย้อนไปถึงช่วงสองเดือนที่ภรรยาหนีกลับไปบ้านเดิม ในใจก็เริ่มคลางแคลงใจอยู่บ้าง ทว่าก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป หากใครกล้าเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เขาก็ด่ากราดกลับไปทันที