บทที่ 230 เปิดศึกใหญ่

ผมกับจางเหวินเหวินขึ้นมาบนรถ ขับวนไปตามท้องถนนอย่างไร้จุดหมาย พลางพูดคุยบอกเล่าความคิดถึงหลังได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

ตลอดทางเธอจับมือผมไว้แน่น ยอมปล่อยแค่ตอนที่ผมต้องเปลี่ยนเกียร์เท่านั้น ราวกับกลัวว่าผมจะวิ่งหนีหายไป

ผมยิ้มแล้วเอ่ยกับเธอ "รู้ไหม ตอนที่ยืนรอเธออยู่ข้างนอกเมื่อกี้ ฉันก็แอบกังวลนิดหน่อยนะ ว่าจะมีผู้ชายคนอื่นมารับเธอเลิกงาน แล้วเธอจะเดินจูงมือเขาจากไปหรือเปล่า"

เธอได้ยินก็หัวเราะแล้วพูดว่า "แล้วถ้าเมื่อกี้ฉันไม่เห็นเธอ เธอจะทำยังไง จะพุ่งเข้ามาชิงตัวฉันไปไหมล่ะ"

ผมคิดแล้วตอบว่า "ก็น่าจะนะ เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น เมื่อกี้ฉันเลยตัดสินใจเรื่องหนึ่งไปแล้ว"