บทที่ 199 ล้วนมีชะตากำหนด

ผมยิ้มแล้วพูดกับหวงไคว่เผ่าว่า

"ยังไงก็ไม่ใช่ของพวกเราอยู่แล้ว ถือเสียว่าหางอวี่โจ้วมอบให้เขาเพื่อยุติความแค้นก็แล้วกัน"

"นั่นคือพระบรมสารีริกธาตุส่วนยอดพระเศียรเชียวนะ! พระอัฐิส่วนพระเศียรของพระศากยมุนี เป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งในโลกเลยนะ!"

"เฮ้อ สนทำไมว่าจะเป็นกะโหลกใคร ต่อให้เป็นกะโหลกของจิ๋นซีฮ่องเต้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผม อีกอย่างของล้ำค่าหายากขนาดนั้น พวกเราก็รักษามันไว้ไม่ได้หรอก ขืนเก็บไว้รังแต่จะชักภัยเข้าตัว สู้ยกให้คนอื่นไปยังดีเสียกว่า อีกอย่างผมเองก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกันว่า ที่หูเทียนโฉวตามจองล้างจองผลาญหางอวี่โจ้วไม่เลิก อาจเป็นเพราะอยากได้พระบรมสารีริกธาตุส่วนยอดพระเศียรนี่แหละ"

หวงไคว่เผ่ายังคงเบิกตากว้าง ทำสีหน้าเสียดายสุดขีด