บทที่ 189 เคราะห์ร้ายมาเยือน

แม้จะไม่รู้ว่าเจ้าสองตัวนั้นไปสมคบคิดกันได้อย่างไร แต่ก็ต้องยอมรับว่าไม่ว่าตัวไหนผมก็สู้ไม่ได้ทั้งนั้น ยิ่งตอนนี้มารวมหัวกันด้วย ยิ่งรับมือยากเข้าไปใหญ่

หากเมื่อครู่ไม่ใช่เพราะหวงไคว่เผ่า หวงเถาชี่ และพวกพ้องปรากฏตัวขึ้นมาช่วย ป่านนี้ผมอาจจะเพลี่ยงพล้ำไปแล้วก็ได้

โดยเฉพาะคืนนี้ที่มีฟ้าผ่าลงมาอย่างกะทันหัน ตามปกติแล้ว เหล่าองค์เทพที่บำเพ็ญจากร่างสัตว์ย่อมหวาดกลัวสายฟ้าจากสวรรค์เป็นธรรมดา

หวงไคว่เผ่าและพรรคพวกแม้จะมีตบะไม่ธรรมดา แต่ก็ยังไม่ได้บรรลุเต๋าอย่างแท้จริง จึงยังจำเป็นต้องหลบเลี่ยงอัสนีสวรรค์อยู่ดี

ทว่าเจ้าผีมารกับจิ้งจอกเทาตนนั้น กลับไม่เกรงกลัวสายฟ้าเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังอาศัยจังหวะนี้ลอบช่วงชิงยึดร่างของผม นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว