บทที่ 158 เรื่องราวของเหล่าอวี๋

เหล่าอวี๋เล่าว่าบ้านเกิดของเขาอยู่ในหุบเขาลึกแถบตงเป่ย ก่อนอายุสิบแปดเขาไม่เคยออกไปจากหุบเขาเลย

ชีวิตในนั้นเรียบง่ายแต่เติมเต็ม ขึ้นเขาตัดฟืน ลงห้วยจับปลา ทำไร่ทำนา ตื่นแต่เช้าตรู่พร้อมตะวันขึ้น กลับเข้าบ้านเมื่อตะวันตกดิน

ต่อมาตอนอายุยี่สิบเอ็ดมีแม่สื่อมาทาบทาม ครอบครัวจึงสู่ขอหญิงสาวจากหมู่บ้านใกล้เคียงให้ ไม่ได้มีสินสอดอะไรมาก ฝ่ายหญิงขอเพียงเสื้อโค้ทขนสัตว์ตัวเดียวเท่านั้น

ชีวิตดำเนินไปอย่างราบเรียบอีกครึ่งปี แต่ยังไม่ทันที่ภรรยาของเขาจะตั้งครรภ์ ก็เกิดเรื่องขึ้น

วันนั้นเหล่าอวี๋ขึ้นเขาไปตัดฟืนเหมือนเช่นทุกวัน เพราะยุคสมัยนั้นในหุบเขาไม่มีแก๊ส การทำอาหารและสร้างความอบอุ่นต้องใช้ฟืนทั้งสิ้น