บทที่ 157 ความดีงามคือวัฏจักร

ตลอดเวลาที่ผ่านมา มีแต่ผมที่คอยจัดการเรื่องราวให้คนอื่น จู่ๆ มีคนมายื่นยันต์ให้แบบนี้ ผมเลยรู้สึกแปลกใหม่อยู่ไม่น้อย

พอกลับถึงที่พัก เส้าฮุยก็เอาเงินโบนัสมาให้ผมจริงๆ ดูท่าทางเขาเหม่อลอยกระสับกระส่ายพิกล ไม่รู้เหมือนกันว่าเมียของเหล่าอวี๋ไปสั่งสอนเขาท่าไหน

เงินน่ะต้องรับไว้อยู่แล้ว แต่ยันต์แผ่นนั้นผมก็ต้องเผาเหมือนกัน

คืนนั้นผมออกไปเผายันต์ที่นอกประตู จากนั้นก็กลับเข้าห้อง ในใจแอบนึกสงสัยว่าพรุ่งนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่

ผมหยิบไม้ชี้มังกรออกมา กะว่าจะขอให้พญามังกรชิงช่วยทำนายดูสักหน่อย แต่เพิ่งหยิบออกมาก็ได้ยินเสียงกรนแปลกประหลาดดังขึ้น

ไม่ใช่เสียงของเส้าฮุย แต่เป็นเสียงที่ดังขึ้นในหัวของผมทันทีที่หยิบไม้ชี้มังกรออกมา!