บทที่ 103 ผลกรรมมิอาจเลี่ยง

ลุงหม่าบอกว่าผมมีมังกรอยู่ตัวหนึ่ง ผมรีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน

“ไม่มีๆ เมื่อวานผมนั่งรอคุณลุงอยู่ที่ห้องโถงตลอด ไม่ได้ขึ้นไปชั้นสองสักหน่อย จะไปมีบริการครบวงจรอะไรมาจากไหนกัน”

ลุงหม่ามองผมด้วยสีหน้าเอือมระอาเต็มทน

“ข้าไม่ได้หมายถึงมังกรบริการแบบนั้น ข้าหมายถึงมังกรจริงๆ”

“เอ่อ… มังกรที่คุณลุงว่าเนี่ย มังกรจริงจังแบบมีสาระใช่ไหมครับ”

“จริงจังสิ จริงจังแน่นอนเลยล่ะ”

ลุงหม่ากลอกตาใส่ ก่อนจะฟาดฝ่ามือใส่หน้าผากผมไปทีหนึ่ง

ผมลองหยั่งเชิงถาม “ลุงหม่า หมายความว่ายังไงกันแน่ อย่าบอกนะว่ากำลังจะบอกผมว่า บนตัวผมมีมังกรแบบที่บินอยู่บนฟ้าตัวนั้นน่ะ”

บางสำนักถางโข่วจะมีเซียนมังกร เรื่องนี้ผมก็เคยได้ยินมาบ้าง แต่น้อยแสนน้อย เซียนมังกรถือเป็นเซียนเบื้องบน วาสนาแบบนี้ใช่ว่าใครก็มีได้