บทที่ 96 วิญญาณผู้หลบหนี

คืนวันนั้น หลังจากเลิกขับรถแล้วรู้สึกหิว ผมจึงแวะไปกินบะหมี่ที่ร้านป้าถัง

ตอนนั้นดึกมากแล้ว ในร้านมีแค่ผมคนเดียว ระหว่างที่ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่และคุยสัพเพเหระกับป้าไปเรื่อยเปื่อย จู่ๆ ก็มีไอเย็นยะเยือกสายหนึ่งพัดวูบเข้ามาจากนอกประตู

ผมหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วก็ต้องชะงักงัน

คนสองคนในชุดดำก้าวเข้ามาในร้าน ทว่าท่วงท่ากลับดูคล้ายกำลังล่องลอย เท้าทั้งสองข้างไม่ได้แตะพื้นเลยแม้แต่น้อย

ทั้งคู่มีสีหน้าหมองคล้ำ สวมหมวกทรงสูงบนศีรษะ เมื่อเข้ามาในร้านก็ไม่พูดไม่จา พากันเดินไปนั่งลงที่โต๊ะริมกำแพงตัวหนึ่ง

ป้าถังเหลือบมองผมแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกเดินเข้าไปในครัว

ครู่เดียวเธอก็ยกบะหมี่สองชามออกมาวางลงตรงหน้าคนทั้งสอง

จากนั้นเธอก็ตบไหล่ผมเบาๆ พลางพูดว่า "ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ของเธอไปเถอะ"