บทที่ 85 เคราะห์กรรมขององค์เทพ

เมื่อเหล่าปีศาจแบดเจอร์ได้รับเครื่องเซ่นไหว้ ทั้งเงินทองและก้อนทองกระดาษ ประกอบกับลุงหม่าสวดมนต์คาถาไปอีกนับสิบจบ พวกมันจึงค่อยๆ ลอยถอยห่างออกไปอย่างเงียบเชียบ พลางค้อมคำนับให้ผมกับลุงหม่าไม่หยุด

ผมเอ่ยกับพวกมันด้วยน้ำเสียงขรึม "พวกเจ้าปล่อยวางความแค้นได้และตั้งใจบำเพ็ญเพียรต่อไป ย่อมนับว่าเป็นเรื่องดี แต่ต้องอธิบายให้ฉันฟังหน่อย ในเมื่อภรรยาของจงซานไม่ได้ทำร้ายพวกเจ้าเลย ทำไมถึงต้องไปทรมานเธอด้วย"

สิ้นเสียงถาม ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวผมทันที