บทที่ 78 พุทธเดิมคือเต๋า

พอเห็นภาพนี้ ทุกคนในห้องต่างก็อ้าปากค้างไปตามๆ กัน

เห็นได้ชัดว่าคราวนี้หญิงชราตระกูลเหลียงมาเข้าสิงเอง เพื่อมาขอขมาลาโทษอีกฝ่าย

ทว่าก่อนหน้านี้พวกเราพูดจาดีๆ ด้วยสารพัด เธอกลับไม่ยอมถอยให้แม้แต่ก้าวเดียว ท่าทางไม่สะทกสะท้านเหมือนหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวก

ไฉนจู่ๆ ถึงเปลี่ยนท่าทีเร็วนักล่ะ

ทางฝั่งนั้นคุณนายหวังก็มาเข้าสิงเหมือนกัน ทั้งสองคนผลัดกันพูดคนละคำสองคำ แต่ผมไม่มีกะจิตกะใจจะฟัง จึงเงยหน้ามองไปรอบๆ

กลุ่มหมอกดำเมื่อครู่วนเวียนอยู่แค่หน้าประตู ไม่ได้ตามเข้ามาข้างใน และผมก็มองไม่ชัดว่าข้างในนั้นคืออะไร

แต่เมื่อดูจากสถานการณ์นี้ ผมเดาว่าคงเป็นเทพผู้คุมวิญญาณบรรพชนบ้านผมที่ลงมือ ส่งลูกน้องไปคุมตัวหญิงชราตระกูลเหลียงมา เพื่อบีบให้ยอมมาขอโทษอีกฝ่ายอย่างว่าง่าย