บทที่ 77 เจ้าเด็กตายยาก

วุ่นวายกันอยู่ตั้งนาน ที่แท้สองตระกูลนี้เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน ดูท่าทางคนบ้านเหลียงคงไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดเสียแล้ว

ผมจึงบอกให้เหลียงเสี่ยวเสียนไปตามพ่อของเธอมา พอสามพี่น้องมานั่งพร้อมหน้า ลุงหม่าก็ตบโต๊ะดังฉาด สั่งเสียงเข้มว่าวันนี้ต้องพูดความจริงมาให้หมด ว่าพวกเขากับบ้านคุณนายหวังมีเรื่องแค้นเคืองอะไรกันแน่

สามพี่น้องมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ต่างมีสีหน้างุนงง ดูท่าจะไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ

สุดท้ายเหลียงเสี่ยวเสียนจึงต้องไปพยุงคุณย่าทวดของเธอมา หญิงชรานั่งลงบนเตียงเตา แล้วเอ่ยกับสามพี่น้องว่า "เรื่องนี้ข้ารู้ดี สมัยนั้นคุณนายหวังมีลูกอยู่คนหนึ่ง อายุเพิ่งได้สามเดือน ก็เพราะแม่ของพวกเจ้านั่นแหละ ถึงได้ตายไปตั้งแต่ยังแบเบาะ"