บทที่ 63 ความจริงเมื่อหกสิบปีก่อน

คราวนี้ไม่ใช่แค่ผม ทุกคนในห้องต่างก็ดูออกแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ

บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที

ลุงหม่ายังคงนั่งจิบชาอยู่ด้านข้างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีเพียงสายตาที่เหลือบมองมาเป็นระยะเท่านั้นที่แฝงไปด้วยความระแวดระวังอย่างเต็มเปี่ยม

ลมหมุนสายหนึ่งพัดวนเวียนอยู่รอบตัวคนตระกูลซุนทั้งสี่ ราวกับกำลังเลือกคนที่เหมาะสมที่สุด

ความรู้สึกนี้เหมือนกับการเลือกเจ้าสาวไม่มีผิด ผ้าแดงบนหัวของแต่ละคนพลิ้วไหวขึ้นลงสลับกันไปมา ทุกคนต่างกลั้นหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง

ผ่านไปสองสามนาที ผมเห็นท่าไม่ดี ผีผู้หญิงตนนี้ไม่ได้กำลังเลือกคนที่เหมาะสมจะเข้าสิงหรอก นี่มันจงใจปั่นหัวแกล้งพวกเขาชัดๆ

ขืนปล่อยให้ชักช้าต่อไป อีกประเดี๋ยวคนพวกนี้คงได้ตกใจจนฉี่ราดกันพอดี