บทที่ 43 ข่าวร้ายสะเทือนฟ้า

เช้าวันต่อมา ผมไปโรงพยาบาลพร้อมกับลุงหม่า

ในห้องพักผู้ป่วย ผมได้เห็นหน้าอาเขยที่เคยถูกผมฟาดจนหงายท้องไปในตอนนั้นอีกครั้ง

เพียงแต่ตอนนี้เขายังคงนอนไม่ได้สติ ไม่ต่างจากคืนนั้นเลยสักนิด ดวงตาทั้งสองข้างบวมเป่งจนน่ากลัว คุณอาบอกว่าตอนที่หมอทำแผลให้ ต้องออกแรงงัดเปลือกตาอยู่นานกว่าจะเปิดออกได้เป็นรอยแยกเล็กๆ

ทว่าผ่านไปทั้งคืน แม้อาเขยจะได้รับยาเฉพาะทางแล้ว แต่อาการก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกระเตื้อง

บนเปลือกตาที่บวมเป่ง ปรากฏเส้นสีแดงเรียวเล็กพาดอยู่ ดูราวกับมีใครลงผนึกปิดดวงตาของเขาเอาไว้

ลุงหม่าเดินเข้าไปดู เพียงปราดเดียวก็บอกว่าใช่แน่ ตรงกับที่เขาคาดไว้ไม่มีผิด นั่นคือ 'ผีบังตา'

อีกทั้งสิ่งที่อยู่ในดวงตาของเขาก็ไม่ใช่ผีธรรมดา แต่เป็นผีร้ายถึงสองตน