บทที่ 24 อุทิศตน

ป้าหูฟังแล้วก็หัวเราะลั่น บอกว่าไอ้หนูนี่คิดแต่เรื่องสวยๆ งามๆ ดีนะที่เอ็งเรียกเซียนยมโลกมาช่วย ผู้หญิงคนนั้นเป็นผีตัณหากลับ เล็งเอ็งไว้นานแล้ว ถ้าเอ็งปล่อยให้นางทำสำเร็จ นางจะสูบไอหยางของเอ็งไปจนเกลี้ยง

ผมฟังแล้วก็ขนลุกซู่ด้วยความกลัว จึงถามป้าหูว่า “ทำไมพักนี้ผมถึงดึงดูดผีตลอดเลยล่ะครับ”

ป้าหูถอนหายใจ พลางเอ่ยกับผมว่า “เจ้าเด็กโง่ ตอนนี้จุดชีพจรของเอ็งเปิดโล่งหมดแล้ว สำหรับวิญญาณพวกนั้น เอ็งก็เหมือนเนื้อหมูสามชั้นชิ้นโต พวกมันเปรียบเหมือนฝูงแมลงวัน เอ็งไล่ไปตัวสองตัว เดี๋ยวก็มีแมลงวันตัวอื่นบินมาตอมเพื่อจะกินเนื้อชิ้นนี้อยู่ดี”

“แล้วผมไม่มีทางแก้อื่นเลยเหรอครับ” ผมถามป้าหู

“มันจะไม่มีได้ยังไง ข้าเคยบอกเอ็งไปแล้วนี่ ว่ารอให้เหล่าเซียนประจำตัวของเอ็งมาประจำการกันครบ คนพร้อม ม้าพร้อม พวกเขาเข้ามาครองจุดชีพจรของเอ็งแล้ว พวกผีเร่ร่อนสัญจรไปมาก็จะไม่กล้าแวะเวียนมาอีกไปเอง”